Tym razem zapraszamy na wykład i dyskusję „Spór Tischnera z tomizmem” który poprowadzi dr Piotr Duchliński.

6 V 2010, Czwartek, 18:30, sala Z4.

Tym razem wykład z dyskusją „Józef Tischner – aksjologiczny obraz człowieka” wygłosi Ks. dr Jarosław Jagiełło.

Zapraszamy 22 III 2010r., na godz. 18:20, WSF-P Ignatianum, ul. Kopernika 26, sala 312

To tylko jeden z wątków, które przedstawia Krzysztof Zanussi w swoim filmie: „Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową”. W ramach spotkań Koła Naukowego Studentów Wydziału Filozoficznego, postanowiliśmy umieścić to dzieło w kontekście hasła: „hominem quaero”.

Problem eutanazji; kwestia poczucia sensu życia w chwili, gdy nieuchronnie dobiega ono końca; zagadnienie przemiany; nawrócenie bez nawrócenia; przedłużenie życia poprzez życie innych; autentyczność postaw, etc., etc. – jak można się było spodziewać, efektem wręcz musiała być bogata dyskusja do późnej godziny

Od wolności do zawierzenia. Dramat człowieka w myśli J. Tischnera

Dr. Andrzej Gielarowski

Wykład w ramach cyklu spotkań organizowanych dla upamiętnienia 10. rocznicy śmierci ks. Józefa Tischnera, związanego przed laty z WSF-P Ignatianum.

9 marca, godz. 17:30, WSF-P Ignatianum, sala 3 WAJ

Spotkanie rozpoczęto krótkim filmem dokumentalnym, będącym zapisem wspomnień wojennych kilku żołnierzy, który następnie został skomentowany przez dr Marcina Marcinko (Zakład Prawa Międzynarodowego Publicznego). Po prezentacji, uczestnicy mogli wziąć udział w dyskusji. Szczególne zainteresowanie wzbudziła kwestia odpowiedzialności oraz zadośćuczynienia za zbrodnie wojenne, a także problem uznania czy dany czyn był działaniem koniecznym i uzasadnionym w ramach działań wojennych, czy był już zbrodnią. Dyskusje, jak zawsze, gdy chodzi o kwestie fundamentalne, były bardzo burzliwe. Nieco inaczej problem ujmowali prawnicy, nieco inaczej – filozofowie.

To, co pozostało po spotkaniu, można przedstawić w kilku zdaniach ku refleksji:

wydawać by się mogło, że sprawiedliwość jest pojęciem „samo przez się” zrozumiałym – najprościej ujmując: oddać każdemu, co mu się słusznie należy… ale: każdemu według potrzeb, zasług, a może statusu społecznego?… Niejednoznaczność, złożoność i właściwie problem dotyczący wszystkich i wszystkiego… Wystarczy wziąć pod rozwagę kwestię rozmaitych kultur, tradycji, światopoglądów, osobistego poczucia sprawiedliwości… Czy w ogóle możliwa jest sprawiedliwość w jej potocznym rozumieniu, zatem po prostu taka, by nikt nie czuł się pokrzywdzony?…

Filozofia a „filozofowanie”, czyli granice między tym, co naukowe, a tym, co potoczne; natura pytań filozoficznych i problem dyskursu filozoficznego; światopogląd a filozofia; filozofia a mądrość – to tylko niektóre z problemów, z którymi próbowali zmierzyć uczestnicy spotkania. Dyskusje, jak zawsze, były burzliwe.

Przemyślenia, które zrodziły się i z którymi pozostaliśmy po spotkaniu, można by natomiast spróbować ująć w kilku pytaniach: czy w obecnej sytuacji cywilizacyjno-kulturowo-naukowej możliwy jest dialog w tym wymiarze mądrości, który troszczyłby się o autentyczną egzystencje człowieka? Czy możliwa jest dzisiaj filozofia, która byłaby jednocześnie pewnym stylem życia, angażującym i kształtującym człowieka? Czy dzisiejsze pojęcie naukowości, prowadzi do odkrywania prawdy o rzeczywistości, czy może raczej sprzyja jej kreowaniu?

Film Davida Lyncha, to opowieść o sześciotygodniowej wyprawie pewnego Pana, który postanawia pojednać się z chorym bratem i wyrusza w podróż małym traktorem z przyczepą. Jedzie niespiesznie, delektując się drogą, nie tyle jednak ucząc się życia, ile je sobie przypominając i porządkując najważniejsze wydarzenia… Historia momentami budząca śmiech, ale przede wszystkim jednak wzruszająca, pouczająca, pełna mądrości, którą opowiedzieć mógł jedynie starzec – człowiek, który doświadczył i przeżył wiele.